تغییر شرایط کار، ساعات کار، تعطیلات کارگران

نویسنده: admin تاریخ: 5 مرداد 95

با توجه به اینکه در بدو استخدام و در قرارداد کار اولیه، کارگر شرایط کار مورد توافق را پذیرفته و بر اساس آن انجام وظیفه می‌کند و مثلاً نوبت کار بودن و یا کار در شب را به عنوان تعهد مورد قرارداد می‌پذیرد بنابراین تغییرات بعدی در شرایط کار کارگر باید با موافقت وی صورت گیرد و چنانچه این تغییر کلیه و یا اکثریت کارگران را شامل شود نیاز به موافقت کتبی اداره کار و امور اجتماعی محل خواهد داشت و در هر حال در موارد یادشده در صورت بروز اختلاف تصمیم و حکم مراجع اختلاف قانون کار تعیین‌کننده و لازم الاتباع خواهد بود.

taghiir 2


میزان ساعت کار کارگر در روز یکی از مهم ترین ارکان روابط کار محسوب می شود. ماده ۵۰قانون کار جمهوری اسلامی ایران تصریح دارد که مدت کار در یک روز نباید از ۸ساعت بیشتر شود. البته در شرایط خاص و با توافق کارگران و یا نمایندگان آنان می توان ساعات را در برخی روزها کم و زیاد کرد، اما مجموع این ساعت ها نباید در یک هفته از ۴۴ساعت کار تجاوز کند.(تبصره یک ماده ۵۱)؛ برخی با عنایت به همین تبصره و تقسیم آن به ۶روز کار در هفته، میزان کار کارگر در یک روز را ۷ساعت و ۲۰دقیقه به دست آورده اند .

روز جمعه روز تعطیل هفتگی کارگران با استفاده از مزد می باشد (ماده ۶۲) البته این روز برای برخی از کارها، مانند اتوبوس رانی، که دارای شرایط خاص هستند می تواند روزی به جز جمعه باشد که در این صورت همان روز به عنوان روز تعطیلی هفتگی با استفاده از مزد کارگر تعیین می شود (تبصره ۱ماده ۶۲) علاوه بر آن کارگران در برابر یک ماه کار (با احتساب جمعه ها) استحقاق 5/2 روز مرخصی را خواهند داشت (یک ماه در سال) (ماده ۶۴)؛ علاوه بر این تعطیلات رسمی کشور نیز در حکم همان روز جمعه- به لحاظ تعطیلی با مزد- خواهد بود و مضاف بر این ها روز کارگر (۱۱اردیبهشت) نیز جزو تعطیلات رسمی کارگران محسوب می شود. (ماده ۶۳).در تمام روزهای تعطیلی که از آن یاد کردیم، کارگر برای هر نوع کاری استحقاق دریافت اضافه کاری پیدا می کند